Tadeusz Baniewicz

Tadeusz Baniewicz urodził się 6 czerwca 1879 roku w Lublinie, w rodzinie zawodowego wojskowego. Po ukończeniu gimnazjum klasycznego wyjechał do Warszawy, gdzie w 1905 roku uzyskał dyplom inżyniera w Warszawskim Instytucie Politechnicznym. Rozpoczął pracę jako inżynier do spraw sieci i ruchu w Biurze Tramwajów Warszawskich.

Po uruchomieniu w 1908 roku elektrycznych tramwajów w Warszawie, kontynuował studia elektrotechniczne w Brukseli, Frankfurcie nad Menem i Hamburgu. W 1910 roku ożenił się z Janiną Mrajską, a wkrótce potem małżonkowie przeprowadzili się do Wilna, gdzie Baniewicz zaprojektował linię tramwajową dla tego miasta. W 1912 roku podjął pracę w rosyjskiej filii firmy Siemens-Schuckert w Petersburgu.

W 1918 roku powrócił z rodziną do Polski i zamieszkał w Warszawie. W 1920 roku kierował Wydziałem Studiów budowy kolei elektrycznych w spółce „Siła i Światło”, przygotowując projekty linii tramwajowych dla Zagłębia Dąbrowskiego oraz linii kolei Warszawa-Młociny. W 1923 roku został dyrektorem w Elektrycznych Kolejach Dojazdowych.

W 1925 roku wraz z Januszem Regulskim i Stanisławem Lilpopem założył spółkę „Miasto Ogród Podkowa Leśna Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością”, co zapoczątkowało powstanie miasta-ogrodu Podkowa Leśna. Baniewicz należał do Towarzystwa Urbanistów Polskich, przewodniczył sekcji Komunikacyjnej, a w 1966 roku został jego Członkiem Honorowym.

Podczas okupacji niemieckiej działał w Komitecie Pomocy dla Rannych Powstańców i Uchodźców z Warszawy. W jego willi „Krychów” w Podkowie Leśnej leczeni byli ranni z powstania warszawskiego; znajdowała się tam filia Szpitala Wolskiego, a po 2 października 1944 roku centrala tego szpitala. Zmarł 13 stycznia 1974 roku w Podkowie Leśnej i został pochowany na cmentarzu w Brwinowie.