Jan Wincenty Bandtkie-Stężyński
Biografia
Jan Wincenty Bandtkie-Stężyński urodził się 14 lipca 1783 roku w Lublinie. Był synem kupca pochodzenia niemieckiego, Jana Samuela, i Anny Marii z Noacków. W 1794 roku rozpoczął naukę w prywatnej szkole polsko-niemieckiej w Lublinie, a następnie kontynuował edukację w Gimnazjum Św. Elżbiety we Wrocławiu.
W latach 1803-1806 studiował prawo na uniwersytecie w Halle, gdzie przez dwa lata był lektorem języka polskiego. Po powrocie do Polski w 1806 roku rozpoczął pracę jako aplikant w warszawskiej regencji. W kolejnych latach pełnił funkcje asesora, pisarza aktowego i notariusza, a od 1809 roku przez ponad trzydzieści lat sprawował urząd pisarza aktowego Księstwa Warszawskiego.
Od 1808 roku związał się z edukacją prawniczą. Był profesorem i dyrektorem Szkoły Prawa i Administracji w Warszawie, a od 1816 roku profesorem prawa rzymskiego i polskiego na Królewskim Uniwersytecie Warszawskim. Wykładał również jako pierwszy dziekan Szkoły Prawa i Administracji w latach 1816-1831. Był członkiem Towarzystwa Warszawskiego Przyjaciół Nauk oraz korespondentem Krakowskiego Towarzystwa Naukowego.
W 1814 roku otrzymał tytuł doktora praw na uniwersytecie w Królewcu, a w 1819 roku nadano mu dziedziczne szlachectwo z przydomkiem Stężyński. Był także wolnomularzem IV stopnia.
Bandtkie zasłynął jako edytor źródeł historycznych. W 1824 roku opublikował pierwsze polskie wydanie Kroniki Galla Anonima. Jego syn Kazimierz po jego śmierci wydał dzieła oparte na wykładach ojca, m.in. „Historię prawa polskiego” i „Prawo prywatne polskie”. Jan Wincenty Bandtkie-Stężyński zmarł 7 lutego 1846 roku w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu ewangelicko-augsburskim.