Antoni Feliks Barciński
Biografia
Antoni Feliks Barciński urodził się 26 czerwca 1803 roku w Lublinie, w rodzinie Walentego, mieszczanina lubelskiego pochodzącego z Radomia, i jego żony Małgorzaty z domu Morawskiej. W 1823 roku ukończył z wyróżnieniem szkołę wojewódzką w Lublinie i rozpoczął studia na Wydziale Filozoficznym Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Aby się utrzymać, udzielał korepetycji i był guwernerem na pensji prowadzonej przez małżeństwo Chopinów. Prowadził także zajęcia z geometrii analitycznej i algebry w Szkole Przygotowawczej do Instytutu Politechnicznego.
W 1827 roku został wybrany na kandydata na stanowisko profesora buchalterii, rachunkowości i korespondencji handlowej w planowanym Instytucie Politechnicznym. Na koszt rządu wyjechał na studia do Paryża oraz odbył podróż naukową po Anglii, Francji, Niemczech, Włoszech i Szwajcarii. Po czterech latach powrócił do Warszawy, jednak z powodu powstania listopadowego nie doszło do utworzenia Instytutu. Rozpoczął wówczas pracę w Banku Polskim, a do 1841 roku wykładał matematykę wyższą w Gimnazjum Wojewódzkim, które powstało w miejscu Liceum Warszawskiego. W latach 1836-1837 wykładał również matematykę i buchalterię w Instytucie Agronomicznym na Marymoncie.
W 1833 roku został zatrudniony w kancelarii ordynacji zamojskiej jako buchalter, gdzie pracował przez ponad dwadzieścia lat. W 1843 roku zrezygnował z działalności pedagogicznej, otrzymawszy nominację na stanowisko p.o. naczelnika w Wydziale Górnictwa Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu, a po dwóch latach został naczelnikiem tej kancelarii. W latach 1845-1849 był członkiem Rady Opiekuńczej Szpitala Dzieciątka Jezus w Warszawie.
W 1854 roku należał do Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Duchownych oraz był członkiem Rady Przemysłowej. W latach 1860-1861 działał w Towarzystwie Rolniczym, a w październiku 1862 roku został wybrany do Rady Miejskiej Warszawy. W 1872 roku przeszedł na emeryturę.
8 listopada 1834 roku poślubił Izabellę Chopin, młodszą siostrę Fryderyka Chopina, jednak małżeństwo pozostało bezdzietne. Zmarł 9 maja 1878 roku w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera II, rząd 2, grób 9/10).