Tadeusz Balicki

Tadeusz Michał Sylwiusz Balicki, pseudonim "Lasota", "B.A. Licki", urodził się 20 sierpnia 1857 roku w Lublinie. Był synem Seweryna Tomasza Balickiego, urzędnika Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, i Karoliny z Gruszczyńskich. Miał brata Zygmunta, znanego działacza Narodowej Demokracji.

Studiował wraz z bratem na Politechnice Petersburskiej, gdzie działał w Gminie Socjalistów Polskich. W 1880 roku przeniósł się do Warszawy, współtworząc tam ruch socjalistyczny. Pracował jako inżynier, ale został aresztowany i w 1882 roku zesłany na Syberię Zachodnią na pięć lat. Przebywał tam dziewięć lat, pracując jako specjalista od budownictwa wodnego i badając możliwości regulacji rzek syberyjskich oraz budowy kanału łączącego Ob i Jenisej.

Po powrocie do Polski osiadł w Warszawie, gdzie zajmował się regulacją Wisły, projektowaniem wałów i mostów, m.in. Mostu Poniatowskiego. Był też autorem prac socjologicznych, w tym książki "Narodowość nowoczesna", wydanej pod pseudonimem B.A. Licki, w której dowodził, że naród jest wytworem kapitalizmu. Związał się z Ligą Polską, ale nie zaakceptował przekształcenia jej w Ligę Narodową i odszedł od organizacji socjalistycznych, nie stając się jednak nacjonalistą.

Zmarł 10 sierpnia 1921 roku.