Mieczysław Kwiryn Biernacki

Mieczysław Kwiryn Biernacki urodził się 30 marca 1891 roku w Lublinie, w rodzinie lekarza Mieczysława Józefa i Zofii Anny z Weysflogów. Miał brata Andrzeja Piotra, lekarza internistę i hematologa, męża kompozytorki Grażyny Bacewicz.

W 1909 roku ukończył Szkołę Filologiczną im. Stanisława Staszica w Lublinie i rozpoczął studia chemiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1911 roku został wydalony z uczelni za udział w studenckiej akcji protestacyjnej. Kontynuował naukę na Sorbonie w Paryżu.

W latach 1914-1920 walczył jako ochotnik w armii francuskiej, a następnie w armii generała Józefa Hallera. W czasie walk został ranny i zatruty gazem. Po wojnie wrócił do Polski, a w 1923 roku ukończył studia matematyczne na Sorbonie, gdzie w 1928 roku uzyskał stopień doktora nauk matematycznych na podstawie rozprawy przygotowanej pod kierunkiem profesora Pawła Montela.

Przez rok pracował jako starszy asystent na uniwersytecie w Wilnie. Od listopada 1929 roku pracował w Poznaniu jako profesor nadzwyczajny matematyki i kierownik II Katedry Matematyki. W 1937 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnego.

Podczas okupacji przebywał w Lublinie, gdzie udzielał prywatnych lekcji matematyki. Po wyzwoleniu uczestniczył w tworzeniu Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, gdzie w grudniu 1944 roku objął kierownictwo Katedry Matematyki.

Od 1946 roku był członkiem Polskiej Akademii Umiejętności, a od 1949 roku pracownikiem Instytutu Matematyki PAU. Należał do Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk i Polskiego Towarzystwa Matematycznego, w którym pełnił funkcję wiceprezesa w latach 1937-1938 i 1948-1951.

W swojej pracy naukowej zajmował się analizą matematyczną i geometrią. Opublikował 87 prac naukowych, w tym dwutomowy podręcznik geometrii różniczkowej. Zmarł 21 listopada 1959 roku w Lublinie i został pochowany na cmentarzu przy ulicy Lipowej.