Marek Arnsztajn

Marek Arnsztajn urodził się 13 października 1855 roku w Lublinie w rodzinie żydowskiej jako syn Saula i Maryanny z domu Perec. Po ukończeniu Gimnazjum im. Stefana Batorego w Lublinie (1876) podjął studia medyczne na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim, które ukończył w 1883 roku z tytułem doktora nauk medycznych. Edukację uzupełniał w Wiedniu, Berlinie i Paryżu.

W 1884 roku powrócił do Lublina, gdzie pracował jako ordynator w szpitalach św. Jana i Żydowskim, a następnie otworzył prywatny gabinet ginekologiczny. Interesował się nowoczesną medycyną, m.in. w 1891 roku studiował metody leczenia gruźlicy opracowane przez Roberta Kocha w Berlinie. Był aktywnym członkiem stowarzyszeń lekarskich, reprezentował Lubelskie Towarzystwo Lekarskie na kongresach w Londynie (1913) i uczestniczył w organizacji II Zjazdu Lekarzy Prowincjonalnych w Lublinie (1914).

Działał społecznie, współzakładając Towarzystwo Szerzenia Oświaty 'Światło' i Radę Szkolną, a także angażował się w pomoc charytatywną dla ubogich. W polityce działał początkowo konspiracyjnie, a od 1905 roku jawnie w ramach Postępowej Demokracji, startując w wyborach do Dumy Państwowej w 1906 roku. W 1919 roku poparł inicjatywę Zjednoczenia Polaków Wyznania Mojżeszowego.

Zmarł po długiej chorobie 26 kwietnia 1930 roku w Warszawie. Został pochowany na nowym cmentarzu żydowskim w Lublinie, a jego pogrzeb stał się manifestacją patriotyczną z udziałem około 10 tysięcy osób.