Stanisław Berger
Biografia
Stanisław Berger urodził się 13 września 1923 roku w Lublinie. Był synem Adama i Zofii ze Stępień. W latach 1944-1945 służył w 2 Armii Wojska Polskiego.
Ukończył studia na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie w 1949 roku. W 1958 roku, jako stypendysta Fundacji Rockefellera, pracował na Cornell University w Nowym Jorku.
W latach 1946-1950 był asystentem w Katedrze Fizjologii Zwierząt UMCS, następnie pracował w Politechnice Warszawskiej i Państwowym Zakładzie Higieny. Doktorat uzyskał w 1951, habilitację w 1961. Od 1954 roku związany ze Szkołą Główną Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, gdzie pracował 50 lat. Był organizatorem Katedry Fizjologii Żywienia Zwierząt UMCS oraz Katedry Technologii i Higieny Żywienia Człowieka SGGW, a także pierwszym dziekanem Wydziału Żywienia Człowieka i Wiejskiego Gospodarstwa Domowego SGGW.
W 1966 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1976 profesora zwyczajnego nauk rolniczych. W latach 1967-1970 współpracował z ONZ ds. wyżywienia w krajach rozwijających się. Od 1970 był członkiem PZPR. W latach 1987-1991 pełnił funkcję prezesa Europejskiej Federacji Żywieniowców. Był honorowym przewodniczącym Komitetu Nauk o Żywieniu PAN i Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych.
Jest współautorem książki "Kuchnia polska" (1955), wielokrotnie wznawianej. Odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Medalem im. B. Rumińskiego i Złotą Odznaką Honorową NOT. Otrzymał doktorat honoris causa SGGW. Jego imię nosi Zespół Szkół Gastronomiczno-Hotelarskich w Warszawie.