Ignacy Tadeusz Baranowski

Ignacy Tadeusz Baranowski urodził się 4 lutego 1879 roku w Lublinie jako syn prawnika Wojciecha i Teofili z Kudelskich. Jego stryj Ignacy Baranowski był profesorem terapii ogólnej i diagnostyki lekarskiej Uniwersytetu Warszawskiego, a szwagier Władysław Natanson profesorem fizyki teoretycznej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Naukę rozpoczął w domu, następnie uczęszczał do V Gimnazjum w Warszawie oraz gimnazjów w Rydze i Petersburgu. Studiował historię na Uniwersytecie Moskiewskim (1898-1903) oraz historię gospodarczą na Uniwersytecie w Lipsku (1907-1908). W 1904 roku uzyskał stopień kandydata nauk na uniwersytecie moskiewskim na podstawie pracy "Sejmy polski i litewski przed Unią Lubelską", a w 1906 roku obronił doktorat na Uniwersytecie Jagiellońskim (praca "Podlasie w przededniu Unji Lubelskiej").

Pracował w Archiwum Skarbowym w Warszawie, a od 1909 roku w Bibliotece Ordynacji Krasińskich, gdzie od 1911 roku pełnił funkcję dyrektora. Prowadził wykłady z historii średniowiecznej gospodarczej w warszawskim Towarzystwie Kursów Naukowych (1913-1914), a od 1916 roku był docentem Katedry Historii Polski Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie wykładał historię gospodarczą średniowiecza. W 1909 roku został członkiem rzeczywistym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, pełnił też funkcję sekretarza Komisji Historycznej Towarzystwa. W 1906 roku należał do grona założycieli Towarzystwa Miłośników Historii, a krótko przed śmiercią wybrano go na przewodniczącego Związku Bibliotekarzy Polskich (1917). Od kwietnia do sierpnia 1917 roku wchodził w skład Komisji Archiwalnej Tymczasowej Rady Stanu.

Specjalizował się w nowożytnej historii gospodarczej Polski, zajmował się również bibliotekoznawstwem i edytorstwem. Był jednym z pionierów badań różnic ustrojowych wsi polskich w zależności od warunków geograficznych. Interesowała go problematyka feudalizmu i spraw agrarnych w Polsce od XV do XVIII wieku oraz dzieje rodów patrycjuszowskich dawnej Warszawy. W Bibliotece Ordynacji Krasińskich przeprowadził zmiany, inicjując katalog działowy i wyodrębniając działy specjalne (starodruki, rękopisy, ryciny i mapy). Przygotował do wydania m.in. "Materiały do dziejów wsi polskiej XVI-XVIII wieku" (1909), "Księgi referendarskie, 1582-1602" (1910) oraz "Inwentarze pałacu Krasińskich, później Rzeczypospolitej" (1910).

Ignacy Tadeusz Baranowski zmarł 26 listopada 1917 roku w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera S, rząd 2, grób 23).