Andrzej Piotr Biernacki

Andrzej Piotr Biernacki urodził się 14 marca 1903 roku w Lublinie, w rodzinie lekarza Mieczysława Józefa i Zofii Anny z Weysflogów. Był bratem matematyka Mieczysława Kwiryna. W 1920 roku służył ochotniczo w Wojsku Polskim.

Szkołę średnią ukończył w Lublinie, a następnie studiował medycynę na Uniwersytecie Warszawskim oraz w Instytucie Pasteura w Paryżu. W latach 1929-1931 pracował jako lekarz polskiej kolonii Orzeł Biały w stanie Espirito Santo w Brazylii. Po powrocie do kraju został asystentem kliniki chorób wewnętrznych Uniwersytetu Warszawskiego.

W czasie powstania warszawskiego pracował w oddziale „Bakcyl” w szpitalu polowym przy ulicy Lwowskiej 13. Po wojnie kontynuował pracę jako internista w Warszawie. W latach 1945-1947 był redaktorem naczelnym „Polskiego Archiwum Medycyny Wewnętrznej”.

Był członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk od 1954 roku, sekretarzem Wydziału Nauk Medycznych PAN i przez trzy lata zasiadał w Prezydium tej instytucji. Należał również do Polskiej Akademii Umiejętności i Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Uznawany za prekursora i propagatora balneologii w leczeniu chorób.

Od 1936 roku był mężem kompozytorki i skrzypaczki Grażyny Bacewicz. Ich córką jest malarka Alina Biernacka. Zmarł 30 lipca 1963 roku w Warszawie.